Ik ging op reis en ik nam mee...



...een glutenvrij lunchpakketje! Het scheelde niet veel of mijn broodjes die ik meenam onderweg naar Italië waren een perfect verzorgde lunch voor een willekeurige basisschoolleerling. Iedereen die genoodzaakt is om een glutenvrij dieet te volgen weet dat je altijd 10 stappen vooruit moet denken qua eten. Dus toen wij -m’n vriend, dochter en ik (met baby nog in de buik)- afgelopen zomer in de auto stapten richting het prachtige Lago Maggiore, was alles goed geregeld. Ik gok er gewoon niet op dat er ergens in Duitsland of Zwitserland een wegrestaurant is die een maaltijd heeft die ik kan eten. Ik vind het ook niet eens erg, want het eten daar ziet er meestal verre van vers uit en ik wordt zo ook niet in de verleiding gebracht om toch maar weer voor vette hap te gaan. Eenmaal aangekomen in Italië zou je misschien denken dat het lastig is om goed, gezond en lekker glutenvrij te eten maar dat is dus niet waar. Mijn vriend is (half) Italiaans dus wij proberen regelmatig de familie en vrienden te bezoeken. Ik vind het altijd heerlijk om daar te zijn, en mede omdat glutenvrij eten daar zoveel makkelijker gaat dan hier. Nu heb ik zo mijn adresjes aangezien we steeds naar dezelfde plek gaan. En bovendien is er voor ons geen taalbarrière, maar desondanks is de Italiaanse keuken en cultuur voor iedereen best ‘celiac-friendly’. Ten eerste omdat er naar mijn gevoel vaker met pure ingrediënten wordt gekookt dan in Nederland, dus zonder kunstmatige smaakmakers en allerlei andere toevoegingen. Eigenlijk ook best logisch, ze hebben minder smaakmakers nodig omdat bijvoorbeeld de groente daar van nature al zoveel meer smaak heeft. Vergelijk een rijpe tomaat uit Italië eens met zijn neefje uit de kas in Urk? Het verschil is enorm! Voor een heerlijke tomatensaus heb je bijna niks nodig: alleen tomaten en misschien wat knoflook en basilicum. Mijn schoonmoeder is een keukenkoningin (overtreffende trap van keukenprinses) en dus leer ik de de ins- en outs van de Italiaanse keuken. Ja tuurlijk, pasta is gluten, maar dat deegwaar is maar een klein gedeelte van de Italiaanse keuken.
Een tweede reden om als coeliakiepatiënt los te gaan daar is omdat er zoveel meer (en ook echt lekkere) producten te krijgen zijn en vaak tegen een goede prijs! En op meer plaatsen dan alleen een natuurvoedingswinkel. Er is tegenwoordig in elke grote supermarkt (en met groot bedoel ik ook groot) en heel assortiment te vinden. Daarnaast wordt bij elke apotheek ook een klein assortiment aangeboden (brood, koekjes en pasta). Het is dus ook makkelijker te krijgen! Er zijn zelfs glutenvrije winkels!
Tenslotte is dit land een aanrader omdat er de hele dag door warme maaltijden op de kaart staan, ook in kleine porties. Dus lunchen kaan daar wel! Hier in Nederland ga ik het niet eens meer proberen, de soepen vertrouw ik vaak niet en met salades heb ik het wel een beetje gehad. In Nederland staan er verder gewoon altijd broodproducten op de lunchkaart. Omdat het zo normaal is om buiten de deur te eten daar, zijn de prijzen ook gunstig (tenzij je echt in de grote steden of op toeristische plekken komt).
Omdat ik het daar altijd zo geniet, is teruggaan naar Nederland dan weer jammer. Maar, één voordeel: ik heb zo goed kunnen inslaan dat het lunchpakketje op de terugweg zoveel lekkerder is dan die van de heenweg!

Vorige columns:
Okt. '09 - God bless Kneepkens

Wil je je aanmelden voor de column reminder (1x per mnd), mail dan naar column@mamajulia.nl
***** Vanaf januari heeft MamaJulia een vaste column in Healthy Magazine!!!!****
Te koop bij de De Tuinen